Water, monding



[    aardverschuiving                                     



   ,   water, monding   ]



                  dat wat overblijft

                           het zand dat water

                                    de hand die toeslaat                            

misgrijpt,
                                    mistast



                                                     de kustlijn    afdrijvend



          de horizon               onbekend






                                                           in het zwartblauw    van grijs



                                                                                              zonder overkant
                                                                                              zonder vergezicht

                                               een  o  n  e  i   n  d  i     g   h  e  i     d

wegslibbend, verdwijnend







Water, rimpeling



[    aardverschuiving                                     



   ,   water, rimpeling   ]



                  het water dat kwelt

                                    zich oppert, zich verdringt

                           het verzadigde zand

                                    de regiebank van weten en zich afvragen

                                   
doodslaande kennis
                                    de trial and error van berekening en koffiedik



                                                     het dispuut

                                                              meer water   meer rivier

                                                              meer koeien   meer vegan



meer droogte       meer dorst






                                                           de omkeerbaarheid van de onomkeerbaarheid



                                                                                              waterloos, waterhoos

                                               zeeleven,    l    a   n   d   l   e    v   e   n


binnen de oevers



        o.   e.   v.    e.   r.  l.   o.   o.   s.      buitentredend






Tekstwerk Dick Berckenkamp, voor de installatie Aardverschuiving*

Water, scheidslijn



[    aardverschuiving                                     



   ,   water, scheidslijn   ]


 
                  zee regent

                           in dit omgekeerde uur

                                    scheidslijn die kolkend                                   wegkijkt,
                                                                                                                   wegziet



                                                     een onstuimig verdwijnen

                                                                       mondriaan is hier nooit geweest



                                                                                         land dat    ten    onder                gaat







Tekstwerk Dick Berckenkamp, voor de installatie Aardverschuiving*

Water, scheidslijn



[    aardverschuiving                                     



   ,   water, scheidslijn   ]


 
                  zee regent

                           in dit omgekeerde uur

                                    scheidslijn die kolkend                                   wegkijkt,
                                                                                                                   wegziet



                                                     een onstuimig verdwijnen

                                                                       mondriaan is hier nooit geweest



                                                                                         land dat    ten    onder                gaat






Dick Berckenkamp (Rotterdam, 1955) brings dance to life in his paintings, drawings, installations, text works and poems. In his multimedia works, Berckenkamp thinks of how we connect our house - the body - with what we are as human beings. The intangible, what we think, feel, experience. He uses the dance, and in its slipstream the music, as a metaphor to materialize the temporary nature of our existence. A perceived movement becomes a line, a jump seen in space becomes an impulse on paper, canvas or a written word. Berckenkamp represents, articulates, notes. The space of the theater, the boundaries of the stage floor, the artificial light, the many years of training of the dancers, the imagination of the choreographers and the musicians are the raw material for his expressiveness. Abstraction squared, after all, the artist reflects on the art forms that composers, choreographers and performers bring together in theater dance. Dick Berckenkamp converts this depicted reality into a new abstract visual form. In order to let the miracle of wonder be alive. His visual and linguistic journey through the worlds of dance, music, theater and art thus becomes a tangible visual manifestation, which ultimately and above all examines the inner beauty of our humanity.

Fleeting, though. Yet also timeless and lasting.


info@dickberckenkamp.nl

Dwarsstraat 42
3114 LC Schiedam
The Netherlands







26 augustus 2021 | Gezien

Mathieu Ficheroux


Een onvergetelijke meester. Schilder, tekenaar, beeldhouwer, conceptkunstenaar. En dat allemaal in het tweede gedeelte van de vorige eeuw. Rotterdammer. Vernieuwer. Twijfelaar, altijd weer die twijfel. Met een oeuvre waarin de breuklijnen overtuigend aanwezig zijn. In materiaal, in stijl, in onderwerp. Maar wie oog in oog komt met het werk van Ficheroux wordt zondermeer meegenomen in zijn zoektocht. En wie oog in oog komt met werk van Ficheroux op een onverwacht moment wordt helemaal uit zijn evenwicht gehaald. Het overkwam bij een bezoek aan de Van Nellefabriek tijdens Art Rotterdam. In een prachtige presentatie was daar G.O.D. - the Gallery of Dialoque - een samenspel van het werk van Mathieu Ficheroux en het werk van Roos Schneijderberg.

Met voor mij als intrigerende blikvanger Ficheroux’ Nr. 12.

Tentoonstelling ‘Gallery of Dialogue’, 1 - 4 juli, Art Rotterdam

bij een omhooglopende
bij een dansende
bij een nummer 11, een nummer 12, een 13, een _____


zo uit de hoek geveegd
van uit het linksonder naar rechts –
              boven

                                                           zo achteloos weldoordacht

                             omdat het loslaten later


in roserood
                                   in polystyreen wit


                        in gecanvaste wildheid

                                               van dat ene moment



                                   zoëven, of later    toch








23.07.21 | Gezien

Waar het stil valt


waar het stil valt

nog voordat de klank
de adem
het woord begint

in die allereerste
diepe slaap
van het beginnen

en dat het wordt
en verwondert

en in klank
en in ademen
en in woorden

ontwaak








03.07.21 | Gezien

Zaagsels van Ton van Kints


stof daalt neer
de zon rafelt naar binnen
schuurt het epoxy
de glanzende leegte
van stapeling op stapeling
de plustekens van de optelling
van de verdikkende huid

zaagsels
schraapsels

uiteengeraapt

opnieuw verbonden








03.07.21 | Gezien

Bij een werk van Amber Andrews


In de galerie van Sofie Van de Velde kleurt het blauw. Het licht van de melancholie. Het licht van terugkijken in de geschiedenis van kunst en kijken. Dat is Amber Andrews wel toevertrouwd. Ze maakt er een wervelende draaikolk van. En wie wil, vindt er veel oude getrouwen in terug. Aloude meesters die net zo keken als wij nu kijken. En vormgaven aan hoe zij ernaar keken. Andrews doet op haar volstrekt eigen manier. Krachtig, fel soms, maar ook met altijd iets van een aarzeling.

L’heure bleue

als het blauw zuurt
zanikt, moddert

de gedachten uren
terugvallen
in oude tijd, in
onvervulde verwachting toch

als het blauw zich
dat melancholieke oog
die kermisklant
die draaitolcirkel
die drachtige passant, passant
in de caroussel
van de alledaagsheid
de kuchende ratelslang
wervelwind van aloude verhalen

wie zegt daar wat van.
james e komt op de thee
david h presenteert een doosje pralines
en wie weet, o wie, beste paul van o,
schrijft ergens een hugo c een nieuw
verdriet

maar vooralsnog
stempelen de dagen in blauw
rijdt de blauwe cowboy
in het blau hineins
schreidt ze,
schreeuwt ze,
mompelt ze in het indiogopruisisch
in het stempelinkt
van wie we zijn,
toch

de melancholie van het zijn